Wbrew nazwie obuwik wcale nie jest rośliną pospolitą. Raczej można by powiedzieć iż jest bardzo rzadki. Znalazł się w najnowszym wydaniu Polskiej Czerwonej Księgi Roślin Naczyniowych ze statusem gatunku narażonego na wyginięcie (VU). Jest również wpisany na listę roślin rzadkich i zagrożonych w Polsce z takim samym statusem. Przekleństwem tego gatunku są dorodne, piękne kwiaty. Niestety, wielu ludzi bezmyślnie zrywa je niszcząc kolejne stanowiska tego gatunku. Jeszcze 30 lat temu jego kwiaty można było kupić od przekupek na targowiskach, a obuwik nie był taką rzadkością... obecnie coraz trudniej go odszukać, a znane specjalistom stanowiska utrzymywane są w tajemnicy przed postronnymi osobami. Jeżeli komuś uda się odszukać obuwika należy pamiętać iż gatunek ten, jak wszystkie storczyki wystepujące w Polsce, jest objęty ścisłą ochroną. Nie zrywajmy jego kwiatów! Niech zostanie w lesie, tam gdzie jego miejsce...

Kwiaty obuwika pospolitego są przykładem kwiatów pułapkowych, bardzo rzadkich u roślin z naszej strefy klimatycznej. Warżka dolna jego kwiatu jest rozdęta, z podwiniętymi brzegami, a do tego pokryta od środka śliską, woskową substancją. Kwiaty obuwika nie wydzielają nektaru, ale za to wydzielają dość silny waniliowo-cytrynowy zapach przywabiający owady. Kwiat wydziela też związki podobne do feromonów płciowych owadów. Zwabić zwykle dają się samce pszczół samotnic, głównie z rodzajów Andrena i Halictus. Czerwone kropki w środku rozdętej warżki dolnej, dodatkowo przywabiają owady udając że wskazują drogę do nektaru. Przywabiony owad, ześlizguje się po ściance do wnętrza warżki dolnej. Jedyną drogę wyjścia wskazują specjalne włoski rosnące w środku warżki. Oczywiście droga ta prowadzi najpierw obok znamienia słupka na którym owad zostawia zebrany z innych kwiatów pyłek - potem przeciskając się przez wyjście oblepiony zostaje pyłkiem. W ten sposób obuwik zostaje zapylony.. nie dając owadowi nic w zamian. Niektóre mniejsze i słabsze owady mogą nie mieć dość siły by wydostać się z pułapki - giną na jej dnie.